آن که کرده وى به جایى‏اش نرساند ، نسب او را پیش نراند . [ و در روایت دیگرى است : ] آن که گوهر خویشش از دست شود ، بزرگى تبار وى را سود ندهد . [نهج البلاغه]
 
یکشنبه 84 آذر 20 , ساعت 1:41 عصر

دستهایم را بگیر

                       انهنگام که پرتگاههای روزگار تعادلم را از من میگیرد

دستهایم را بگیر      انهنگام که تیر تقدیر بر من نشانه میرود

دسنهایم را بگیر       انهنگام که شیطان مرا به خود می خواند

دستهایم را بگیر       انهنگام    که عزلت مرا فرا می گیرید

دستهایم را بگیر     در سکوت و تنهایی و غربت   دستانم را بگیر تا باور کنم در تنهاترین لحظات هم تنها نیستم          تا همیشه با من باش



لیست کل یادداشت های این وبلاگ